de overdenking van een chauffeur

Overige zaken die niet direct te maken hebben met de Renault Vel Satis
Gebruikersavatar
Gompie
Berichten: 1585
Lid geworden op: 02 sep 2007, 21:51

de overdenking van een chauffeur

Bericht door Gompie » 01 nov 2008, 20:50

Een cineast schrijft...
Een terugrit vanuit een willekeurig ander land naar huis werkt voor mij altijd bijzonder deprimerend. Tuurlijk, mijn trommelvliezen stoppen spontaan met bloeden wanneer ik het Belgische asfalt verruil voor het Nederlandse, en mijn ruitenwissers kunnen drie standjes langzamer zodra ik na de Autobahn weer ZOAB onder de wielen heb. Maar als ik de hele dag stilsta op zo’n prachtige tweebaans verkeersslagader, waar stoor ik me dan meer aan: het feit dat ik mijn tijd en benzine zit te verdoen, of dat ik &*^#$ geen regenboogstickers heb om naar te kijken?

Ik krijg over het algemeen de indruk dat het Nederlandse wegennetwerk gevormd wordt door lieden met onnatuurlijk ovaal gesnoeide struiken in hun tuin. Obsessieve levenlozen die op woensdag en zaterdag met een veertje hun collectie porseleinen Perzische katten afstoffen, en die een briefje onder je ruitenwisser stoppen als je met één wiel op de stoep geparkeerd staat. Onlangs wilde ik langs een dorpsweggetje een korte actiescène voor een film opnemen, toen na vijf minuten - we waren nog niet eens begonnen - twee motoragenten en een politiehelikopter ten tonele verschenen. Een kneuterige zuurbek had alarm geslagen toen één van de acteurs, tijdens wat ontegenzeggelijk een aimabel gesprek was, even voordeed hoe hij een ander zou besluipen en van achteren beetpakken.


Ik geloof oprecht dat het deze verdorven geesten zijn die ons land vormgeven, en het uiteindelijk geheel zullen ombouwen tot een 1:1 grijs-en-gele kartonnen maquette. Vooral voor de automobilist die wel houdt van een potje sturen, valt er al een tijdje helemaal niks meer te lachen. Het greintje karakter wat er nog in sommige delen van ons landschap terug te vinden is verdwijnt in razend tempo, want stel je toch eens voor dat iets er een beetje oud of slordig uitziet. Dat kan natuurlijk niet, dus wordt overal nieuw spiegelglad asfalt neergelegd met een knalgroene streep erop. Alsof het hele land één groot aangelegd fietspad moet worden. Bijkomend voordeel is natuurlijk dat we meteen een vrachtlading extra drempels en andere veringverslijters kunnen neerplempen om elk beetje burgerlijke ongehoorzaamheid de kop in te drukken.

Wij moeten even grinniken om een betonnen chicane in China, maar volgens mij schaterlachen ze zich daar kapot om Nederland. Als er hier in elk flauw bochtje geen cementen driehoeken uit de grond steken, dan staat twintig meter verderop wel een verzameling palen of bloembakken om je de vrije doorgang te belemmeren. Elke minuscule uitrit krijgt z’n eigen vaalrode rotonde. Dijkweggetjes worden versmald zodat tegenliggers elkaar moeilijk kunnen passeren, en terloops ook nog even hun voorwielophanging er onderuit rijden. Laatst heb ik het einde der tijden gezien: een drempel met daaróp een wegversmalling. Als je wilt dat ik m’n auto tegen een boom zet en verder kruip op handen en knieën, jammerend dat ik spijt heb van al die keren dat ik die kruising in het verleden met 40 km/h passeerde, zeg dat dan gewoon!

Een van de leuke dingen aan dit werk is dat ik zo nu en dan een reisje mag maken naar warmere oorden om daar verschillende auto’s over allerlei weggetjes te jagen. Naar landen als Spanje en Italië, waar mensen ouder worden omdat de vorm van de struiken in hun tuin ze niks kan schelen. Over bergen waar je je gezonde verstand erbij moet houden, omdat er geen bloempotten op de weg staan en je anders inderdaad het ravijn in rijdt. Door dorpjes waar al dertig jaar hetzelfde asfalt ligt, met al z’n gaten en scheuren, maar waar iedereen met een grijns op z’n gezicht loopt. En waar ze al helemaal niet de politie gaan bellen als ik iemand een schouderklopje geef.

Ik wil wonen op een plek waar niet gezeurd, maar geleefd wordt. Daar kun je tenminste nog een beetje autorijden.
Welkom in Nederland dus... :wink:

Plaats reactie